BİR ADAMIN GÜNLÜĞÜ

Adam her zaman olduğu gibi o sabahta erken uyanmıştı. Çabucak hazırlanıp işe gitmeye koyuldu. (İsmini vermek istemeyen bir şirkette uygun bir pozisyonda çalışıyordu, geliri iyiydi.) İşe giderken yolda el ele yürüyen çiftler gördü, sinirlendi. Hiç sevmezdi böyle şeyleri. Aşka inanmayan bir adamdı. Şirkete gitti ona verilen işleri yaptı ve evine doğru yola koyulmaya başladı. Yolda düşüncesiz bir biçimde yürürken bir anda karşısında kimliği belirsiz bir hanımefendi gördü. Bir anda olduğu yerde kaldı. Yavaştan sesler azalmaya görüntüler yavaşlamaya ve netsizleşmeye  başlıyordu. Bir tek karşısındaki hanımefendinin görüntüsü netti. Gözlerini biraz ovuşturduktan sonra bakmaya devam etti, daha önce olan bir şey değildi bu. Hanımefendi gözden kaybolana kadar olduğu yerden kıpırdamadı. Daha sonra o da yoluna devam etti. Düşüncesiz kafası bir anda farklı farklı düşüncelerle doluvermişti. Öyle ki yürürken sık sık dengesi bozuluyordu. Adeta kafasına darbe almış gibiydi. Eve geldiğinde nasıl geldiğini anlayamıyordu. Acaip şaşırmıştı. Daha önce böyle şeyler yaşamamıştı. Ve daha sonra o gün gördüğü hanımefendiyi düşünmeye başladı. Düşündükçe gülümsüyor adeta içinde kelebekler kıpraşıyordu. O gün tavuk gibi erkenden uyumuştu. Rüyasında o gün gördüğü hanımefendiyi görmüştü. Uzun zamandır rüyasında herhangi bir hanımefendi görmemişti. Adeta bir anda sabah olmuştu. Çok huzurluydu içindeki o koyu adam bir anda koyu olmayan bir Adam’a dönüşmüştü. O gün bi değişiklik yapıp işe koşarak yürümeye karar verdi ve bunu hemen uyguladı. İşe herkesten önce gitmişti ve patronu bunu gördü ve Adam’ı tebrik etti. Adam artık patronunun gözünde yükselmişti. O gün şirketteki herkes Adam daki değişikliği görmüştü. Daha önce yüzü bu kadar gülümsemezdi. Adam herkesle konuşuyordu çok hareketli ve çalışkandı. Daha sonra işten çıkıp eve doğru yürürken o gün düşünmeyi hiç bırakmadığı hanımefendiyi görme fikri içine doluvermişti. Tam bir önceki gün hanımefendiyi gördüğü yerdeyken arkadan bir ses ‘hey beyefendi ‘ bir anda arkasına döndü ve gördüğüne inanamadı. Karşısındaki bir gün önce gördüğü o hanımefendiydi. Hiçbir şey diyemedi öylece kaldı. Adeta dili tutulmuştu. Çok hızlı bir şekilde terledi, dizleri titriyordu bir şeyler söylemeye çalıştı ama boğazı gıcıklanıyordu. Ardından hanımefendinin ‘iyi misiniz’ demesiyle kendine gelir gibi oldu. Bir anda arkasını döndü ve koşmaya başladı. Ne yaptığından kendinin de haberi yoktu. Bir solukta evine geldi. Nefeslendi, biraz önce olanları anlamaya çalıştı kendini toparladı. Geri dönmeyi düşündü ama dönemedi. Kararlarını almakta güçlük çekiyordu. Gece uyuyamadı, sabaha kadar ışık açık bir şekilde bekledi. Sabah yine erkenden işe gitmeye koyuldu. Şirketteyken biri arkasından dokundu. Bir anda arkasını döndü, karşısındaki o hanımefendiydi. Tekrardan terlemeye, heyecanlanmaya başladı. Bu sefer kaçacak yeri yoktu. Hanımefendi kendisine dün dosyalarını düşürdüğünü arkasından seslenip dosyaları vermek istediğini söyledi. Adam önce bir şey söyleyemedi daha sonra kahvesinden bir yudum alıp ‘kusura bakmayın’ dedi. Hanımefendi bir önceki gün veremediği dosyayı masasına bırakıp uzaklaştı….  (pardon_bagyan)